Ο ρόλος των σεξουαλικών φαντασιώσεων
June 10, 2015
Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τις κολπίτιδες
June 10, 2015
Show all

ΕΜΒΟΕΣ ΩΤΩΝ

Τι είναι οι εμβοές?
Οι εμβοές είναι ήχοι που ακούγονται στα αυτιά ή μερικές φορές <<μέσα στο κεφάλι>>. Πολύ παλαιότερα εθεωρείτο από ορισμένους συγγραφείς ότι πρόκειται για πραγματικούς ήχους του περιβάλλοντος που γίνονται περισσότερο ακουστοί σε ορισμένα άτομα. Σήμερα, κάτι τέτοιο δεν είναι καθόλου αποδεκτό και είναι πλέον σαφές ότι οι εμβοές είναι ήχοι που παράγονται από το σύστημα ακοής του ατόμου ή σπανιώτερα από άλλες περιοχές ( π.χ παθολογικά αγγεία ).

Εμβοές Ώτων

Ένα συχνό σύμπτωμα (όχι νόσος) με πολλούς τρόπους εμφάνισης, ποικίλη αιτιολογία και διαφορετικούς τρόπους αντιμετώπισης.

Πού, λοιπόν, παράγονται οι εμβοές;
Σύμφωνα με πολλές έρευνες που έχουν γίνει, θεωρείται πλέον ότι οι εμβοές μπορούν να παραχθούν σε οποιοδήποτε σημείο της ακουστικής οδού, αν και η συνηθέστερη τοποθεσία είναι ο κοχλίας δηλαδή το περιφερικότερο τμήμα της. Όμως υπάρχουν και λίγες σχετικά περιπτώσεις στις οποίες μπορεί ο πάσχων να ακούει τις σφύξεις κάποιου παθολογικού αγγείου ( π.χ ανεύρυσμα ή αρτηριοφλεβώδη επικοινωνία ). Σε αυτή την τελευταία περίπτωση οι εμβοές είναι συνήθως σφύζουσες. Ακόμα, σε άλλες επίσης όχι συχνές περιπτώσεις μπορεί να ακούγεται ο σπασμός κάποιου μυός του αυτιού ( ιδίως σε συγκεκριμένες νευρολογικές παθήσεις ).

Είναι το σύμπτωμα των εμβοών συχνό;
Είναι πράγματι κάτι αρκετά συχνό αφού σε στατιστικές μελέτες έχει φανεί ότι μέχρι και το 20% των ανθρώπων κάποια ή κάποιες στιγμές στη ζωή τους μπορεί να αντιμετωπίσουν ζήτημα εμβοών.

Ποια είναι η αιτιολογία τους;
Η αιτιολογία τους είναι όχι μόνο πολλαπλή , αλλά και αρκετές φορές όχι σαφής. Νόσοι του κοχλία ( δηλαδή του περιφερικού οργάνου της ακοής ) είναι από τις πιο συχνές αιτίες: κοχλιοπάθειες κληρονομικής αιτιολογίας, πρεσβυακουσία, νοσος του Μeniere, οξεία νευροαισθητήριος βαρηκοϊα, ωτοσκλήρυνση. Άλλες αιτίες μπορεί να είναι: έκθεσή σε θόρυβο, λήψη ωτοτοξικών φαρμάκων, αιμοδυναμικές μεταβολές ( π.χ υπέρταση που δε ρυθμίζεται καλά ), φλεγμονές ( μέση ή ακόμα και εξωτερική ωτιτίδα, λαβυρινθίτιδα ), όγκοι στην περιοχή του ακουστικού νεύρου, παθολογικοί αγγειακοί σχηματισμοί και ειδικές νευρολογικές παθήσεις.

Τι πρέπει να γίνει;
Αναμφίβολα ο << πάσχων >> πρέπει να εξεταστεί από Ωτορινολαρυγγολόγο. Θα πρέπει να ληφθεί πλήρες ιστορικό όσον αφορά τη διάρκεια του προβλήματος, την ένταση ( αν δηλαδή μπορεί να καλυφθεί από τους ήχους του περιβάλλοντος ή όχι ), αλλά και τη συχνότητα ( υψηλής ή χαμηλής συχνότητας ). Το επαγγελματικό ιστορικό είναι σημαντικό (π.χ εργασία σε περιβάλλον υψηλού θορύβου ). Θα πρέπει επίσης ο γιατρός να γνωρίζει εάν το άτομο λαμβάνει ωτοτοξικά φάρμακα, αν υπάρχουν έντονες αυξομειώσεις αρτηριακής πίεσης και αν υπάρχουν προδιαθεσικοί παράγοντες για αγγειοπάθεια ( π.χ διαβήτης, υπερλιπιδαιμία ). Όπως προαναφέραμε σημαντικό ακόμη είναι εάν οι εμβοές είναι σφύζουσες ή όχι, αλλά και εάν είναι αμφοτερόπλευρες ή σαφώς μονόπλευρες. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος πρέπει να ελέγξει την ακοή με τονικό ακοογράφημα έτσι ώστε να διαπιστωθεί εάν οι εμβοές συνδυάζονται ή όχι με κάποιου βαθμού απώλεια ακοής. Ανάλογα με το ιστορικό, τα λοιπά προβλήματα του ασθενούς και τα ευρήματα από το τονικό ακοογράφημα, χρήσιμες θα φανούν και άλλες εξετάσεις όπως τα ακουστικά προκλητά δυναμικά, οι ωτοακουστικές εκπομπές, η αξονική και η μαγνητική τομογραφία αλλά και η μαγνητική αγγειογραφία σε σφύζουσες εμβοές. Από πλευράς εργαστηριακής διερεύνησης μπορεί να συστηθεί βασικός αιματολογικός ελεγχος, λιπιδαιμικό προφίλ, έλεγχος θυρεοειδούς αδένα, σακχάρου, ουρικού οξέως και νεφρικής λειτουργίας.

Μπορεί να γίνει κάτι θεραπευτικά;
Αυτό αποτελεί πράγματι μια πρόκληση για το γιατρό, ιδιαίτερα για τον ωτορινολαρυγγολόγο ο οποίος κατά κύριο λόγο ασχολείται με το θέμα . Ιδιαίτερα αν δε διαπιστωθεί κάτι παθολογικό στις διαγνωστικές εξετάσεις, ο γιατρός πρέπει να καθησυχάσει τον πάσχοντα, να του εξηγήσει ότι δεν κινδυνεύει από κάτι, έτσι ώστε να επιτευχθεί σταδιακά ανοχή στο σύμπτωμα αυτό ( πράγμα πολύ σημαντικό ). Μπορούν όμως να δοθούν και διάφορα φάρμακα αλλά χωρίς ιδιαίτερα υψηλά ποσοστά επιτυχίας: αγγειοδιασταλτικά, βελτιωτικά της οξυγόνωσης των ιστών, βιταμίνες, μαγνήσιο, ψευδάργυρος κ.α. Αν οι εμβοές προκαλούν έντονο άγχος στο άτομο, τότε χρήσιμη είναι η παρέμβαση του νευρολόγου με ειδική φαρμακευτική αγωγή. Σε άτομα με υπέρταση πρέπει να τονιστεί η σημασία της σωστής ρύθμισης, ενώ πολλοί θεωρούν σημαντική την αποφυγή κατάχρησης καφέ, αλατιού, καπνού και αλκοόλ αλλά και την αποφυγή έκθεσης σε υψηλά επίπεδα θορύβου. Επεμβατικά, η έγχυση στεροειδών διατυμπανικά είναι η συνηθέστερα χρησιμοποιούμενη σήμερα μέθοδος στην προσπάθεια αντιμετώπισης των εμμένουσων εμβοών. Πρέπει επίσης να αναφέρθεί μια νέα αλλά λίγο χρησιμοποιημένη μέθοδος αντιμετώπισης : ο διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός. Τέλος αναφέρω εν συντομία τους μη φαρμακευτικούς τρόπους αντιμετώπισης: θεραπεία με ηχοκάλυψη (πολλές φορές με ειδικά προγραμματισμένα ακουστικά που παράγουν συγκεκριμένο θόρυβο ) και θεραπεία retraining που ουσιαστικά είναι μια εξειδικευμένη για τις εμβοές διαδικασία ψυχολογικής υποστήριξης σε συνδυασμό με ηχοκάλυψη για την επίτευξη ανοχής. Φυσικά εάν οι εμβοές συνδυάζονται με αξιοσημείωτη βαρηκοϊα, η εφαρμογή ακουστικών με κατάλληλη ρύθμιση θα λύσει σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα.

Συμπερασματικά
Στις εμβοές είναι ιδιαίτερα σημαντική η πλήρης και ανάλογα με την περίπτωση διερεύνηση προς αποκλεισμό παθολογικών καταστάσεων όπως όγκοι , αγγειακές δυσπλασίες, νευρολογικές παθήσεις , αλλά και συγκεκριμένων παθήσεων του έσω ωτός όπως η νόσος του Meniere , η οξεία νευροαισθητήριος βαρηκοϊα και η κοχλιακή ωτοσκλήρυνση . Η θεραπεία δεν είναι συγκεκριμένη αλλά εξατομικεύεται ανάλογα με το λοιπό ιατρικό ιστορικό του ατόμου αλλά και την στάση του απέναντι στο σύμπτωμα αυτό. Ο Ωτορινολαρυγγολόγος, εκτός από τη διαγνωστική διερεύνηση, οφείλει να στηρίξει ψυχολογικά τον πάσχοντα αλλά και να τον ενημερώσει για τις διαθέσιμες μεθόδους αντιμετώπισης.

Δρ. Στυλιανός Γ. Αρχοντάκης
Χειρουργός Ωτορινολαρυγγολόγος